Sorry.

Mijn welgemeende sorry aan al diegenen die lichtroze katoen zoeken. Het is ik die de hele rol heeft gekocht.

Winand drie jaar!

Jarige kinderen moeten zelf werken voor hun feestje:

De toile-cirée is van Echino, het is eigenlijk een hele grote placemats, die mijn stoffen tafellakens beschermt tegen gesmos. Ze bestaat uit verschillende stukken omdat de tafel ook uit verschillende uitschuifbare stukken bestaat. Hoe meer volk, hoe meer stukken we er kunnen aanschuiven. De randen van de placemats heb ik afgewerkt met een biais. 

De koekjesvormen komen van Birkmann

Groen

Een tijdje geleden ben ik naar Harelbeke getreind. Ik zat uren alleen op de trein, vond de stoffenwinkel ‘In den Beer’, hing er wel een uur rond, kocht toen wat stofjes en treinde weer naar huis. Oh, ik nam ook één foto van een foto die aan een stoffenrol hing vastgeprikt als inspiratie voor de stof:

 

Ik aapte het helemaal na, stak er een donkergehaarde dochter in:

Waarom moet er eigenlijk altijd show gegeven worden als ik een serieuze foto wil maken:

 

Een extra voor Riet.

Ik zie mijn dochters (en mijn zonen ook ja) hier de hele dag met hun paddenstoelenkussentje rondlopen gelijk een sjakosj.  Toen kreeg ik al spijt dat ik niet bij alle kussens een dubbele achterkant gemaakt heb om als zakje te dienen. In dat zakje kunt ge bijvoorbeeld uw schupjes steken als je naar de zandbak trekt, of uw appel voor bij de picknick..

Riet, die heeft het geluk dat er op het verjaardagsfeestje per ongeluk 2 extra kindjes waren die met de 2 kussentjes-die-voor-haar-bedoeld-waren zijn gaan lopen. Dus maakte ik snel nog dit stel kussentjes speciaal voor haar. Ik durfde Riet niet nog langer op haar beloofde kado laten wachten. Ze kreeg in tussentijd een kindje erbij, daardoor moest ik nu twee kussentjes voor haar maken. Stelduvoor dat ik haar kado nog eens een jaar uitstel…Daarbij ze heeft al ‘wieha’ geroepen, ze verwacht dat ik nu wel snel eens iets opstuur.

ps: Riet, er worden bij uw kado wel geen schupjes noch appels bijgeleverd.

Ah ja, nog iets te vertellen.

We zijn namelijk weer naar Frankrijk op vakantie geweest. We hebben daar niks gedaan, behalve in het zwembad hangen en springen. 4 zwemmers hebben we nu, waarvan er 3 ‘naar het putje’ kunnen duiken. Ik heb amper foto’s gemaakt (niks gedaan is echt niks gedaan he). Of toch? Ja een ritje met de ezelkar en ik heb er zelfs een foto van. 

 

   
 
   
 

 

Die ezelboerderij bezoeken we elk jaar en dat is ook waar we 3 jaar geleden een klein kuikentje kregen, die een zeer sympathiek hennetje werd. En de geschiedenis herhaalt zich, want bij thuiskomst had dat hennetje –net als vorig jaar -een klein nest uitgebroed: 2 kuikentjes heeft ze deze keer. Om ter schattigst!

We aten elke dag een lekker slaatje bij ons frans brood: we bakten dan wat spekjes in de pan en deden er stukjes appel bij. We sneden lekker knapperige groentjes in kleine stukjes (sla, ajuin, komkommer, paprika, tomaat), verbrokkelden er verse geitenkaas over en dan deden we er de gebakken spek en appeltjes over zodat de kaas een klein beetje smolt. Mmmm, lekker! En daarmee kan u het ook eens klaarmaken, maar u heeft natuurlijk niet zo een mooie kommetjes en borden. Want die kocht ik voor €1 op de plaatselijke markt.

En voor €2 per meter kocht ik op diezelfde markt weer geweldige stofjes: heel veel tricot deze keer: dat worden veel rokjes en topjes denk ik… En blauwe met dikke bloemen, dat is een oud gordijn van op een rommelmarktje.

 

Wie heeft het juiste stofje voor mij?

Ik ben op zoek naar kleine lapjes stof (15cm x 15cm is genoeg): een lapje met een muisje erop, één met een hondje erop, één met een eekhoorn, één met een eend, één met een schildpad, één met een vos en één met een das. De diertjes moeten niet groot zijn, het mogen kleine figuurtjes zijn van 2cm. De kleur maakt absoluut niet uit. Wie heeft zo een stukje stof voor mij? Je mag hier reageren of een mailtje sturen.

Update: dikke merci allemaal voor jullie massale reacties! Ik heb voor elk stofje een gulle schenkster gevonden! dankjewel!

Ik heb wat gevonden.

Ik hou ook wel van kringloopwinkels en rommelmarkten, maar mijn man is nooit gewillig om mee te gaan en met 5 kinders in mijn kielzog komt het er dus nooit van. Maar! De zolder van mijn ouders is echt één grote grot van ali-baba! Babytruitjes, jurkjes en jassen voor mijn dochters, jurken voor mezelf.  Mijn ouders zijn echt het perfecte koppel: hij maakt fotos van alles, zij houdt alles bij.  Ik hoef dus maar de catalogi na te kijken (lees: de fotoalbums van mijn jeugd), en mama haalt dan het nodige van haar zolder! Kijkt u even mee en wees gerust jaloers!

 

 

Deze Toetanchamon  komt echt van Egypte. Ik ben eeuwig jaloers geweest op dit stuk stof die mijn moeder nooit verwerkt heeft, maar altijd in haar ‘geheime’ stoffenkast bewaarde. En oef, wat ben ik nu blij dat ze er nooit zelf iets meegemaakt heeft, of nog erger: het eerder aan mij gegeven heeft. Ik heb er nu het rokje uit knipmode maart 2009 met plooi en zakken van kunnen maken:

(ge zult het ondersteboven moeten bekijken, want zo moet ik het ook altijd zien)

En deze stof werd een kleedje voor de oudste dochter. Heel simpel patroon, met aangeknipte mouwtjes, zonder knopen of rits. Ik wou het liever voor mezelf houden, maar ja, de kinderen hebben ook wat ‘nieuws’ nodig.

 

(oeps, daar moet precies nog een stofplooi weggestreken worden..)

Vogeltje gij zijt gevangen..

S. en W. gaan trouwen. S. is een nicht van mij en weet dat ik al eens kleedjes zelf maak. Op hun (groene) trouwuitnodiging stond geschreven: “dresscode: avondkledij in het groen”. Ik liet haar op facebook weten dat wij zeker zouden komen meevieren , en ze gaf me als antwoord: “Aha super goed nieuws dadde, ik verwacht van u in het bijzonder een mega-groene outfit 🙂 “

‘k Ben dus al maanden aan het bedenken wat voor kleed ik eigenlijk wil.  Ik dacht eerst aan een knalgroene taft en dit patroon.  Maar ik vond nergens hét soort groen dat ik zocht en toen begon de tijd te dringen.  Maar zoals het dikwijls gaat: als je stopt met zoeken, dan vindt je het wel.  En dus stond ik op een dag in Tienen bij Isabo,een hoedenmaakster die ook stof verkoopt.  Nee, het knalgroene taft van mijn verlanglijstje had ze niet, maar wel Michael Miller stofjes!  En ineens wist ik het: ik maak gewoon een heel simpel zomerkleedje dat ik ook voor gewoon kan dragen, maar met een speciaal stofje en dat net iets extra erop:

 

Ik weet zeker dat nicht S. er hartelijk om kan lachen! Haha, “vogeltje gij zijt gevangen”, hebt ge ‘m, hebt ge’m?

Muziek in de tent

Schoenen uit in de tent en ‘Radio Winokio’ op de radio en meer moet dat niet zijn, de zomer.

 

Mooie stof he, voor een zomertent? Mooi en goedkoop, tis van die van €2 per meter.  Ik heb daar dan een hele grote cirkelrok van gemaakt  en in de boom gehangen.  Omdat ik ook met een teveel aan sleutelringen zit, heb ik die gebruikt om de zandzakjes vast te maken.

Toen was er nog steeds een groot stuk stof over en daar heb ik dan een zit-deken van gemaakt.  Een laag stof, een laag fleece waar ik niks meer mee wou doen en dan nog iets superzacht dat ik nog had liggen: door de 3 lagen heb ik dan met de quiltvoet een kronkellijn gestikt. Tis het slordigste en het slechts afgewerkte dat ik ooit in mijn hele leven gemaakt heb, en dus toon ik geen verdere details.

Croissants, stoffen, naaimachines en quilt tree.

Wat hebben we gedaan in Frankrijk? Niks. Helemaal niks. Elke dag ontbijt met croissants (van die lekkere krokante heerlijk verse franse croissants), dan insmeren, zwemhangen, stokbroodje met kaas eten, weer insmeren, zwembadhangen, bbq doen, rummikub spelen en gaan slapen. Elke dag opnieuw. Elke dag hetzelfde en het was heerlijk. 

Twee keer ben ik naar een plaatselijke markt geweest. Mijn favoriete donderdagmarkt in Libos (twas de 5e keer dat we naar dezelfde plek op vakantie gingen, dus ik ken de plekjes ondertussen wel),  alwaar een geweldige stoffenverkoper staat die zijn rollen aan €2 per meter verkoopt. Ik heb er voor €50 gekocht. 25m dus dacht u? Fout, ik heb 30m stof in mijn koffers moeten bijproppen. Ik was zo gul in het stofkopen (of hoe noem je zoiets?) dat ik een aantal meters er zo bijkreeg.

Een andere markt was een plaatselijke rommelmarkt.

Une véritable machine à coudre, het werkt voor geen meter (ik heb nog nooit een kindernaaimachine gezien die deftig werkt, en ik kan het weten want ik heb er minstens 4 thuis staan)  Maar dat is niet belangrijk bij deze.  ’t Was gewoon te mooi om te laten staan (alleen de doos al!) en na afbieden heb ik  €3 betaald! 

En nu mijn vraagje aan jullie: wie heeft interesse om mee te doen met de quilt tree?  Het is een soort van kettingbrief om lapjes stof te krijgen: je stuurt naar 4 personen telkens 2 lapjes stof en je krijgt in ruil 72 stukjes stof teruggestuurd van over de hele wereld.  Ik heb mij opgegeven, maar ik zoek nu dus 4 naaisters naar wie ik ‘de brief’ moet doorsturen samen met 2 lapjes van mijn allermooiste paars stofjes!!