Kokenetentje spelen

Voor het jarig neefje maakte ik laatst etensdingen in vilt. Dat staat al heel lang op mijn verlanglijstje om eens te doen, dat ziet er altijd zo tof uit, en zo écht.  Ik heb mij zwaar laten inspireren door meneer internet en mevrouw pinterest. Daar vond ik namelijk elk mogelijk voedselding in vilt.  Ik heb mij kostelijk geamuseerd.

Het tofste vind ik hierboven de spagetti die hij zal kunnen ‘koken’. Stukjes draad in een afsluitbaar zakje staat voor de pasta. Gevilte bruine bolletjes zijn de frikadelletjes. De geknipte driekhoekjes zijn de tomatensaus, en die komen uit een blikje waar ik een etiket op plakte: ‘Tante Suzanne Tomates’!  Hoe tof dat ik dat gevonden heb: tomaten van de tante!! Je kan de etiketjes hier vinden en zelf uitprinten.  De schijfjes tomaat heb ik hier afgekeken.

Het jarig neefje was op zijn feestje –  op elk feestje eigenlijk – vooral geïnteresseerd in de échte koekjes en taarten:

Proficiat met je 4 jaar, lieve neefje!!

Tantehilde doet modern.

Tantehilde heeft iets heel modern en hip gemaakt en dat is dankzij haar broer. Die wou voor zijne kerstmis graag een i-pad-kussentje.  Om met zijn i-pad op zijn schoot naar een film te kijken of zoiets.

 

 

Simpel. Zwart. Gemaakt van wollen stof en elastiek, gevuld met kleine isomobolletjes.

Nu is het misschien ook eens tijd dat ik aan diezelfde broer vraag om de layout van deze blog wat moderner te maken? Of tenminste iets anders, ik ben dat groen en rood zo beu, wat denken jullie?

Jarig b(r)oertje

Gisteren hadden we een jarige in huis. Winand werd twee jaar. We versierden het huis met vlagjes, echte stoffen vlagjes deze keer die ik bij Sarah-zegt-hallo bestelde voor Music for life!

Ik maakte 4 taarten: een chocoladecake, een citroencake, een appelcrumble, en een koekskeskoek met crème au beurre.  Twee jaar al zeg! Wat gaat de tijd vreselijk snel. Van het verschieten versierde ik zijn taart met een 1 ipv een 2. Maar dat kan ook te maken hebben met zijn kado. Dit speel-lappen-deken had ik vorig jaar al in gedachten om voor hem te maken. Maar ik had toen nog niet genoeg groen- en bruin-, en gras- en akkerland-stofjes verzameld.

Dit deken is ongeveer 120cm op 160cm groot en is een bijna-op-schaal-kopie van de boerderij en de akkers en weiden errond: kassei-wegen met kassei-stofjes, veldwegen met een lichtgele stof, grassige stofjes voor weiden, bruin voor de akkers, mais voor het maisveld enzovoort…De oudste zoon is lichtelijk tot heel erg jaloers.  Voorlopig houdt de grote zich bezig met de papieren versie die ik als patroon tekende en die de kinderen nadien mochten inkleuren.

Er was ook een klein rugzakje bij om de paarden, schapen, traktors en karren in te steken die hij afgelopen dagen verzameld had:

De hedendaagse verkaveling is veel ingewikkelder dan die uit de tijd van de Romeinen. Dat hebben we gezien in het Gallo-Romeins Museum in Tongeren dit weekend, want Mattijs wou het standbeeld van Ambiorix wel eens zien. Dat deden we ook in een zotte bui dit weekend.

September

Ik dacht aan de september-schoolnaaierij te kunnen ontsnappen. Mijn vier schoolgangers hadden allemaal al een boekentas en een pennenzak, een brooddoos, een turnzak en een turnbroek, en zelfs een muzieklestas. Maar dat die van het eerste leerjaar 2 pennenzakken nodig hadden, wie denkt dat nu? Dus zette ik mij aan tafel naast mijn moeder die de hele namiddag àlle boeken gekaft heeft (ongeveer een stuk of 60!) en ik stikte een pennenzak in elkaar.

En ik wil nog iets melden. Kom met uw wasvragen niet meer bij mij aub. DIT is nu dit geworden:

Winand is wel gegroeid, maar toch niet zó hard:

Het was echte merino-wol, dus handwas. En toch is het per ongeluk bij de gewone 30°-was gesukkeld. Zooo spijtig, want het paste Winand dan wel niet meer, maar ik wou het in zo een krakelig zijdepapier inpakken en bewaren voor als ik ooit vanzeleve een kleinzoon zou krijgen.

Als je onderweg bent…

…met 5 kinderen in de auto, dan raad ik je aan om mee te nemen: een stapel suskesenwiskes, de cd’s van kapitein winokio en ook die van het geluidshuis (de mestkever, lachen!!!), potloodrollen, een I-spy-bag, en uitgeprinte foto’s:

Zo een I-spy-bag is uiteraard niet mijn uitvinding. Google maar eens en je vindt 100en voorbeelden.  Ik zag het voor het eerst hier.  Het principe is eenvoudig: raap alle kleine prullaria van de grond en stop ze in een stoffen zakje waar je een plastic venstertje in gestikt hebt.  Ik heb op voorhand foto’s gemaakt van al de kleine prullen, gesorteerd per ‘soort’.  Zo kan ik vooraan in de auto naar achteren roepen: “Zoek eens een roze haarborstel!” Nu hoop ik wel dat de meisjes de stiksels niet gaan lostrekken als ze dringend het haar van hun pollypocket moeten kammen ofzo, want de vulling bestaat uit isomo-bolletjes. Er zijn 2 kijkvensters: een klein venstertje voor grote jongens en meisjes van 9 of 7 jaar. En een groter venstertje aan de andere kant voor kleine meisjes van 5 of 4-min-drie-dagen. (jongentjes van 18maanden moeten slapen onderweg).

Nu ik het zakje zie liggen, bedenk ik mij dat ik een plezantere vorm had willen maken, een autobus ofzo. Maar het moest allemaal heel snel gaan, want er zijn verjaardagen en dus feestjes op til.

Bijvoorbeeld de jongste dochter: die wordt vrijdag 4jaar!  Dat verdient een potloodrol. Een weinig origineel kado van een creatieve moeder, maar het kind gaat er zo blij mee zijn. En al de rest jaloers, dus ik ga de vragen al horen komen.

Ikzelf ben volgende week ook jarig, en dan is er ook nog de blogverjaardag. Ik word er 36 en de blog bestaat al 3 jaar! Dat moet toch gevierd worden? Misschien deel ik wel een kadootje uit?

Oh ja en die overige uitgeprinte foto’s? Opnieuw komt de idee van haar. Ik heb speelgoed gefotografeerd en 2 boekjes gemaakt. In het ene boekje ligt alle speelgoed (zoals altijd) op een rommeltje. In het ander boekje dezelfde speeltjes, maar dan netjes geordend. En dat allemaal per soort: dino’s, boerderijdieren, wilde dieren, playmobilmannetjes, kleurpotloden, blokken,… In feite is het hetzelfde spelletje met vragen en zoeken: “Zoek eens een babykrokodil!” of ” Hoeveel mannetjes zijn er zonder haar?” De foto’s zijn gelamineerd en hangen met een sleutelringetje aan elkaar.  Zo kan ik altijd foto’s toevoegen, stel hè, stel dat ze ooit nog eens speelgoed krijgen dat ik kan fotograferen…

update: op vraag van miss stik: hier staan alle foto’s online, om uit te printen!

Feest en bloemen

 

 Voor de Eerste Communiefeest-tafelversiering van de oudste dochter liet ik mij inspireren door de Schoonste Lentefeestkaartjes van Elza D, maar dan met andere materialen: Ik gebruikte witte wasco ipv zwarte contourlijnen, waterverf ipv acrylverf, en stak alles in het lamineerapparaat ipv op schuimkarton te plakken.  Ik maakte er nadien geen foto’s van, maar zette één in elk waterglas op tafel. 

Danku Elza D, voor de inspiratie, al zien mijn bloemen er compleet anders uit dan de uwe (beetje fangehalte brengt soms wat op, heb ik ergens vernomen, misschien wil ik wel iets van Elza D ? )

Kadootjes door mij

Dit jaar wou ik enkel zelfgemaakte kadootjes met kerst afgeven:

Kado 1: Voor mijn zus maakte ik een rok. En voor mezelf dezelfde rok, om een beetje jaloezie op te wekken. Zodat ze kon zeggen op het kerstfeestje: “Oh gij valse, zo een schone rok voor uzelf maken, ik wil dat ook!” en daarna tadaaa het pakje afgeven. En zo gebeurde het ook: Zij jaloers, ik pakje afgeven en wij allebei blij. Stofje komt van Stoffen en Sloffen, het is een stevige katoenen gordijnstof uit Finland.  Het patroon van beide rokken is volledig op maat gemaakt.

 

Kado 2: Voor mijn schoonzus een paar oorbellen voor elke dag van de week: 7 paar dus.  Ik ken niks van parelrijgtermen, maar  het is zo simpel als wat: een mooie parel op een staafje rijgen,  een oogje in het staafje plooien en tegelijk aan zo’n oorhanger vastmaken.  Echt, ik heb zelf zeker 10 zo’n paar oorbellen liggen, en ik loop dus ook alle dagen met een ander kleur plastiek bolletje aan mijn oren.  En geen nood als je een oorbel verliest, ik heb van elke parel een reserve liggen, ha, dat is nogal voorzienigheid he?

 

Kado 3: Voor mijn schoonmoeder: twee kussentjes met een borduursel van een tekening van haar 2 driejarige kleinkinderen (zijnde mijn dochter en ons neefje) (nee, de driejarigen hebben dit niet geborduurd, dat heb ik gewoon gedaan, maar de tekeningen zijn van hun hand): Ik ben een verzamelaar als het op kindertekeningen aankomt, ik kan er geen enkele weggooien. Mijn stapel tekeningen begint gigantische proporties aan te nemen. Dit vind ik een zalige manier om kindertekeningen te vereeuwigen.  De grijze linnen stof heb ik bij mijn schoonmoeder gaan pikken, het is een overschot van haar gordijnen. Nu is er helaas geen overschot meer. En dat vond ze gelukkig niet erg, want ze was heel erg blij met haar kado’s!

 

Kado 4: Mijn neefje moest dringend in de wereld van de dinosauriërs geïntroduceerd worden. Voor hem een vulkaan uit stof. Als je de vulkaan openvouwt is het een speelmat met een boom, een vulkaan en een grot (alledrie verplaatsbaar). Bedoeling is dat het een opbergsysteem is voor de plastieken dino’s, maar daarvoor is het eigenlijk iets te klein.  Het patroon en werkbeschrijving vond ik hier.

Kado 5: Voor het kleinste neefje een muts en sjaal. Patroon van de muts herkennen jullie vast en zeker, het is deze natuurlijk. Voor de sjaal gebruikte ik de ‘luie-wijvensteek’ . Ik dacht dat dat wel snel zou vooruitgaan, maar dat viel tegen. Uren leek ik te breien aan die sjaal, altijd rechtdoor, da’s niks voor mij. Maar goed, ik ga het niet snel opnieuw moeten maken, want op de foto’s zie je mijn zoon van één en mijn dochter van vijf die het breigoed demonstreren.  Het zal dus wel even kunnen meegaan me dunkt.

 

 

Van de moeder en de dochter.

Als mijn mama jarig is, weet ik nooit goed wat kopen. Mama is met alles tevreden, maar heeft eigenlijk ook al alles. Een kussensloopje heeft ze ook al. Meerdere zelfs. Maar deze had ze nog niet.

Tuurlijk niet want het is zelfgemaakt. Niet door mij, mijn 7jarige dochter maakte dit.  Zij houdt van borduren. Al wat niet gestikt is, heeft zij gedaan: het ontwerp, de tekening, het borduren.

Ik moet jullie zeker niet vertellen dat mama tranen in haar ogen kreeg bij het openen van haar pakje?

Misschien is dit wel een tip om iemand een origineel kado te geven met kerst? Laat je kind met potlood een tekening maken op een stuk baalkatoen.  Ik heb de stof in een borduurring gestoken, dat werkt makkelijker voor kinderen, maar het hoeft niet. Met een paar kleuren borduurgaren laat je ze op de lijnen naaien. (tip: verlies je geduld niet als je 100x de draad opnieuw in de naald moet steken of leer het ze zelf met behulp van dit ).  Met restjes stof maakte ik een rand, de achterkant is ook een stuk baalkatoen.  Rits in een zijkant en kussensloopje is klaar.

 

(deze laatste gezichtjes zijn trouwens van de 5jarige dochter)

Tas voor Winand

Al 8 jaar brengen wij een kind naar de kribbe. ’t Is niet altijd hetzelfde kind, maar wel altijd dezelfde kribbe én hetzelfde zakske waarin het dagboek, de fles en wat reservekleedjes meegaan. Dat zakske was nogal versleten en dus kreeg Winand van mij dit weekend een nieuwe.

Via eloleo vond ik deze tutorial en dit is het dus geworden: lang lint om over de schouder te dragen, binnenin een lint met elastiek voor de fles rechtop te houden, een rits en velcro, en op de flap vooraan één van de tekeningen van zijn geboortekaartje (een monstertje, getekend door Aster 2jr):

 

 

En ik kan het niet laten, maar toch nog even over de kuikentjes: 4 kuikens hebben we in totaal. De overige eieren waren niet goed. Moeder kip loopt terug vrij rond en de 4 kuikens zitten veilig en wel in mijn keuken: